Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/41572 K.2022/782

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 12.07.2021 tarih ve 2021/4510 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17.09.2021 tarih ve KYB-2021/93926 sayılı ihbarname ile;

Sahte çek tanzimi ve dolandırıcılık suçlarından sanık ...’ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 342/1, 503/1, 522/1 ve 59/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay ağır hapis, 11 ay hapis ve 1.650.000.000 Türk lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/07/2004 tarihli ve 2002/18 esas, 2004/462 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip,

01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddeleri ve 5083 sayılı Kanun uyarınca İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan uyarlama yargılaması talebinin kısmen kabulü üzerine yapılan yargılama neticesinde, sanığın 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 342/1, 503/1, 522/1 ve 59/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay ağır hapis, 11 ay hapis ve 1.650,00 Türk lirası cezası ile cezalandırılmasına,

hükmolunan hapis cezasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/02/2008 tarihli ve 2007/254 esas, 2008/51 sayılı kararının 07/03/2008 tarihinde kesinleşmesini takiben, sanığın deneme süresi içerisinde suç işlemediğinden bahisle hakkındaki hükmün ortadan kaldırılarak kamu davasının düşürülmesine dair İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/03/2013 tarihli ve 2007/254 esas, 2008/51 sayılı ek kararını müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde 20/04/2011 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar üzerine,

hakkındaki kamu davasının dava zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca düşürülmesine ilişkin İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/12/2017 tarihli ve 2017/424 esas, 2017/339 sayılı kararının sayılı kararının "1-İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/03/2013 tarihli ve 2007/254 esas, 2008/51 sayılı ek kararı yönünden yapılan incelemede;

Sanık hakkındaki 28/02/2008 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 07/03/2008 tarihinde kesinleşmesiyle birlikte 5 yıllık denetim süresini başladığı, ancak sanığın bu süre dolmadan 20/04/2011 tarihinde işlemiş olduğu kültür varlıklarını bulmak amacıyla izinsiz kazı ve sondaj yapmak suçundan Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2014/174 esas, 2015/214 sayılı kararı ile cezalandırıldığı anlaşıldığından düşme kararı verilmesinde, 2- İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/12/2017 tarihli ve 2017/424 esas, 2017/339 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/4. maddesinde yer alan, “Kesin hükümle sonuçlanmış olan davalarda, sonradan yürürlüğe giren bir kanunla ilgili olarak lehe hükmün belirlenmesi ve uygulanması amacıyla yapılan yargılama bakımından dava zamanaşımına ilişkin hükümler uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, ilk kararın kesinleşmesinden sonra yürürlüğe giren kanunlar uyarınca lehe değerlendirme yapılarak sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

ancak sanığın denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediği anlaşılmakla, hükmün açıklanması yerine kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,