KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/41623 E., 2025/11825 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Eylül 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/1699 Esas, 2020/1321 Karar
- Suçlar
- Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
- Hükümler
- Mahkumiyet, esastan ret
- Tebliğname görüşü
- Ret, esastan reddi ile onama
Karar Metni
592 kelime·3 dk okuma·8 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı sanık ... hakkında verilen esastan ret kararının kesin nitelikte olduğu tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Suç tarihinin en son işlem tarihi olan 18.05.2015 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece
Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2019 tarih ve 2018/127 Esas, 2019/150 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında; kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.
B. İstinaf
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 14.07.2020 tarihli ve 2019/1699 Esas, 2020/1321 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının kabulü ile, duruşmalı yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak;
sanık ... hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 158/1-e-son, 43/1, 168/1, 62, 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile 3.040,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, resmi belgede sahtecilik suçundan 204/1, 43/1, 62, 53 uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık müdafiin temyizi, sanığın çok yoğun argon lazer tedavisi yaptığını, bazı hastaların birden fazla kez geldiği için karıştırmış olabileceğini, kasten hareket etmediğini bu sebeple sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. Katılan vekilinin temyizi, sanık ... hakkında beraat kararı verilmesi ve sanık ... hakkında alt sınırdan uzaklaşmadan ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz istemlerinin incelemesinde;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
A. Sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesinde yer verilen “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/41623, K. 2025/11825, 18 Eylül 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama