KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/42797 E., 2025/12111 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Eylül 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/269 E., 2020/409 K.
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Ret, onama
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanığın yüzüne karşı verilen kararın yasa yolu bildiriminde, sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile de kararı temyiz edebileceğinin belirtilmediği ayrıca sanık hazır bulundurulmasına rağmen temyiz süresinin tebliğden itibaren başlayacağı belirtilmek suretiyle yanıltıldığı ve tebliğden itibaren 7 gün içinde sanık müdafiinin dilekçesini verdiği, vekalet ücretiyle sınırlı temyiz isteminin süresinde kabul edilmesi gerektiği anlaşılmakla, Tebliğnamedeki ret isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
5271 sayılı CMK'nın 253/21. maddesi ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 34. maddesi gereğince şüpheli, mağdur veya suçtan zarar görenden birine ilk uzlaşma teklifinde bulunulduğu tarihten, uzlaştırma girişiminin sonuçsuz kaldığı tarihe kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;
Sanığa yüklenen "basit dolandırıcılık" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında bozmaya konu mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 18.11.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/42797, K. 2025/12111, 24 Eylül 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama