Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/4348 K.2024/1985

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Iğdır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.12.2010 tarihli ve 2009/95 Esas, 2010/577 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 04.04.2011 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Bartın 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2015 tarihli ve 2015/830 Esas, 2015/1246 Karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde 08.09.2015 tarihinde işlediği, kasten yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ve bu kararın 16.12.2015 tarihinde kesinleşmesi üzerine iş bu dosyaya ihbarda bulunulmuştur.

3. Iğdır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2016/43 Esas, 2016/202 Karar sayılı kararı ile Iğdır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.12.2010 tarihli ve 2009/95 Esas, 2010/577 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı aynen açıklanarak, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, mahkeme tarafından hukuka ve kanuna aykırı hüküm kurulduğunu, eksik inceleme ve araştırma yapıldığını, lehe hükümlerin uygulanmadığını beyan ederek hükmü bozulması istemi ile temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası ve son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 04.04.2011 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 08.09.2015 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1 .Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.11.2014 tarihli, 2013/830 Esas ve 2014/502 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere.

CMK'nin 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına dair kararda, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine imkan sağlayacak biçimde açık ve gerekçeli olması iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi,

bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiğinden; somut olayda sanığın sabit kabul edilen fiilinin ne olduğu belirtilip buna dayanak olan deliller gösterilip tartışılmadan gerekçesiz hüküm kurulması,

2. Adli Emanetin 2009/56 sırasına kayıtlı emanet hakkında karar verilmemiş olması, 3. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Iğdır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2016/43 Esas, 2016/202 Karar sayılı kararında sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,