Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/5029 K.2024/4500

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2015/1174 Esas ve 2016/602 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında mühür bozma suçundan beraatine, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 203 üncü maddesinin birinci fıkrası,62, 53, 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile ezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'ın temyiz isteği, kararı temyiz ettiğine ilişkindir. 2.Katılan vekilinin temyiz isteği, sanık ...'ın hakkındaki beraat kararını, sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünü ise vekalet ücreti yönünden temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Antalya ... ilçesi...Hanı No:9 Kat:2'de bulunan ünvansız ve ruhsatsız olan kumarhane olarak işletilen adreste yapılan kontrol sonucu işyerinin 07/08/2015 günü 19411 ve 19475 mühür no ile mühürlenmesine rağmen, sanık ...'ın yönetiminde iken iş yerinde bu kez 11/08/2015 günü saat 23:05 sıralarında yapılan kontrolde iş yerinin faaliyette olduğu ve mühürlerin bozulmuş olduğunun tespit edildiği anlaşıldığından sanık ...'ın mahkumiyetine; sanık ... hakkında ise sanığın aşamalarda inkara yönelik savunması,

ilk mühürleme tutanağında imzasının olup sonrasında burayı işlettiğine ve mührün konuluş amacına aykırı hareket ettiğine, mührü bozduğuna dair savunmasının aksini gösterir herhangi bir delil elde edilemediği, salt iddia dışında başka bir delil elde edilemediği dikkate alınarak, sanığın müsnet suçu işlediğini gösterir cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, delil yetersizliğinden sanığın atılı suçtan beraatine karar verilerek temyize konu hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

1.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. 2.Ancak, 5271 sayılı CMK'nın 230/2 ve 232/6. maddelerine aykırı olarak beraat hükmünün dayanağı olan kanun maddesinin gösterilmemesi, hukuka aykırı olup Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığa isnat edilen mühür bozma suçundan dolayı kurulan hükümden sonra, 02.08.2022 tarih ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli, 2020/87 Esas ve 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış” ibaresinin seri muhakeme usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, hukuka aykırı bulunmuştıur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ilk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 1 numaralı hüküm fıkrasındaki “...sanığın atılı suçtan” ibaresinden sonra gelmek üzere “CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca” ibaresi yazılmak suretiyle, hükmün tebliğnameye uygun DÜZELTİLEREK ONANMASINA,