Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/573 K.2023/9030

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli ve 2015/143 Esas, 2016/49 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmî belgeyi yok etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 210 uncu maddesinin birinci fıkrası delâletiyle aynı Kanun'un 205 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 51 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz dilekçesinde, herhangi bir temyiz sebebi ileri sürülmediği anlaşılmıştır. 2. Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği özetle, sanığa yüklenen suçun nitelendirilmesinde hataya düşüldüğüne ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanların işlettiği mobilya mağazasından masa ve sandalye alan sanığın, yapılan alışveriş karşılığında bir miktar para, geriye kalan borcu için 1.000,00 TL tutarında senet verdiği ancak senedin gününde ödenmemesi nedeniyle sanığı arayan katılanların senedi icra takibine koyacaklarını söylemeleri üzerine sanığın iş yerine giderek senedi görmek istediğini söylediği ve kendisine gösterilen senedi ani bir hareketle alıp yırttığı, sonrasında yırtmış olduğu senetle iş yerinden ayrıldığı iddiasıyla resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçundan açılan kamu davasında, Mahkemece sanığın yüklenen suçu işlediği kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Dosyada fotokopisi bulunmayan ve parçaları ele geçmeyen suça konu senedin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 776 ncı maddesi uyarınca bonoda bulunması gereken zorunlu unsurları taşıyıp taşımadığı tespit edilemediğinden, "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince, sanığa yüklenen eylemin 5237 sayılı Kanun'un 208 inci maddesinde düzenlenen "özel belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek" suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek hüküm kurulması,

2. Kabule göre de;

a. Hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca ihtarat yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

b. 15.04.2020 tarihli ve 31100 Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile yapılan değişiklik nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli ve 2015/143 Esas, 2016/49 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,