Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/701 K.2023/8084

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/766 Esas, 2015/958 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet Savcısı, suça konu belgenin aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının tartışılması ve belirlenmesi yönünden eksik soruşturma ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, ve sabıkası bulunmayan sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını talep edip etmediği sorulmadan ve sanık hakkında aynı Kanun'un 231 inci maddesinin altıncı fıkrasının (b) bendi uyarınca "kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları nazara alınarak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda" değerlendirme yapılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda bir karar verilmemesi sebepleri ile hükmün bozulması istemi ile hükmü temyiz etmiştir.

2. Sanık; savunmasının dikkate alınmadığını belirterek savunmaları doğrultusunda hükmü bozulması istemiyle, temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Şikâyetçi vekilinin, müvekkilinin kiracısı olan sanığın 31.08.2013 tarihinde verdiği belge ile kira ve aidat borcu olduğuna ilişkin belge tanzim ederek kiralananı tahliye ettiğini, borçlarını ödememesi nedeniyle hakkında icra takibi başlatılan sanığın borca itirazı üzerine takibin durdurulduğunu, açılan itirazın iptali davasında sanığın vekilince sunulan 31.08.2013 tarihli protokol başlıklı belgeye “Teminat olarak alınmış 4000.-TL Avukat ve yöneticiye sorulduktan sonra ...'e iade edilecektir” ibaresinin eklendiğini, bu ilavenin çıplak gözle bakıldığında bile açıkça anlaşıldığını,

bu haliyle yanıltıcı beyan ile üzerine atılı suçu işlediğinden bahisle şikâyeti üzerine başlatılan soruşturmada. Adli Tıp Kurumu tarafından verilen rapora göre söz konusu ibarenin protokole sonradan eklendiği, sanığın bu suretle özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

2. Sanık savunmasında; evi kiralamak için teminat parası olarak 4 bin TL'yi şikâyetçinin avukatına verdiğini, çalışanının para teslimi yapıldıktan sonra kendisine getirdiğini, ekleme yapması için hiçbir neden olmadığını, şikâyetçi ile birlikte eklemeyi yaptıklarını ve şikâyetçinin de belgeyi imzaladığını beyan ederek suçlamayı kabul etmemiştir. 3. Mahkeme, sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabulü ile mahkûmiyetine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 ve 230 uncu maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine imkan sağlayacak biçimde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi,

bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerekirken, sanığın sabit kabul edilen fiilinin ne olduğu belirtilip buna dayanak olan deliller gösterilip tartışılmadan gerekçesiz hüküm kurulması,

2. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının takdirinin hâkime ait olduğu gözetilerek, belge aslının, duruşmada incelenip özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, hukuki sonuç doğurmaya elverişli nitelikte olup olmadığı ve aldatıcılık niteliği bulunup bulunmadığının gerekçeli kararda tartışılması, belge aslının denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

3. Suç tarihi itibarıyla engel adli sicil kaydı bulunmayan, huzurda dinlenen sanığa 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin altıncı fıkrası son cümlesi uyarınca açıkça hükmün açıklanmasının geri bırakılması talebi olup olmadığının sorulmaması ve sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden karar verilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/766 Esas, 2015/958 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,