Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/7626 K.2024/1679

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yüksekova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2015/377 Esas, 2016/35 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43, 62, 53 ve 58 inci maddesin uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, suç işlemediğini, suçun unsurlarının oluşmadığını beyan ederek hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü kolluk kuvvetlerince yapılan kontrol sırasında durdurulan araçta bulunan sanığın ibraz ettiği kimliğin sahte olabileceğinden şüphelenilmesi üzerine sanığın ikrarı üzerine başlatılan soruşturmada; sanığın üzerine atılı suçu zincirleme şekilde işlediği iddia olunmuştur.

2.10.02.2015 tarihli kriminal raporda, nüfus cüzdanının hakiki olduğu, nüfus cüzdanı üzerinde silinti, kazıntı, ilave yoluyla tahrifat yapıldığını gösterir bir bulguya rastlanmadığı tespit edilmiş, 09.10.2015 tarihli kriminal raporda ise nüfus cüzdanı üzerindeki mevcut fotoğrafın kuvvetle muhtemel sanığa ait olduğu tespit edilmiştir.

3.18.02.2016 tarihli duruşmada suça konu nüfus cüzdanı üzerinde yapılan gözlemde; ...adına düzenlenmiş nüfus cüzdanı ön ve arka kısmındaki yazı, mühür, ıslak imzaların ve soğuk damganın orjinali ile birebir olduğu, sanığa ait sonradan yapıştırıldığı iddia edilen fotoğraf üzerinde de soğuk damga izi olduğu, nüfus cüzdanın sahteciliğin ilk bakışta uzman olmayan kişiler tarafından anlaşılamayacağı, nüfus cüzdanının aldatıcılık niteliğini haiz olduğu kanaatine varıldığı tespit edilmiştir.

4. Mahkemece sanığın kardeşi olan mağdura ait nüfuz cüzdanı üzerinde değişiklik yapmak, sahte nüfus cüzdanı düzenledikten sonra suç tarihinde kolluk görevlilerine ibraz etmek ve sahte olarak düzenlediği nüfus cüzdanını kullanmak suretiyle sahtecilik suçunu farklı zamanlarda ancak aynı suçu işleme icrası kapsamında müteselsilen işlediği kabul edilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

2. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 12.02.2012 tarih, 2012/1445-2013/54 ve 24.09.2013 tarih, 2012/1506-2013/391 sayılı ve benzer kararlarında açıklandığı üzere; resmi belgede sahtecilik suçu, seçimlik hareketli bir suç olarak tanımlanmıştır. Birinci seçimlik hareket, resmi belgeyi sahte olarak düzenlemektir. Bu seçimlik hareketle, resmi belge esasında mevcut olmadığı halde, mevcutmuş gibi sahte olarak üretilmektedir.

İkinci seçimlik hareket, gerçek bir resmi belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştirmektir. Bu seçimlik hareketle, esasında mevcut olan resmi belge üzerinde silmek veya ilaveler yapmak suretiyle değişiklik yapılmaktadır. Birinci ve ikinci seçimlik hareketle bağlantılı olarak belirtilmek gerekir ki; sahteciliğin, belge üzerindeki bilgilerin bir kısmına veya tamamına ilişkin olmasının, suçun oluşması açısından bir önemi bulunmamaktadır.

Üçüncü seçimlik hareket ise, sahte resmi belgeyi bilerek kullanmaktır. Kullanılan sahte belgenin kişinin kendisi veya başkası tarafından düzenlenmiş olmasının bir önemi yoktur. Kullanma mütemadi suç şeklinde de gerçekleşebilir. Bu seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle suç tamamlanacaktır.

5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanabilmesi için ise “bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" zorunlu olup sahte resmi belgeyi düzenleyen ve kullanan kişinin aynı kişi olması durumunda ve sahte nüfus cüzdanının düzenlenip zaman içerisinde kullanılması eyleminde hukuki kesinti oluşmadığı müddetçe birden fazla sahtecilik eylemi değil, tek bir sahtecilik suçu oluşturacaktır.

Bu açıklama ışığında; sanığın abisi olan mağdurun gerçek nüfus cüzdanını ele geçirdikten sonra kendi fotoğrafını yapıştırmak suretiyle resmi belgede değişiklik yaptığı, 15.01.2015 tarihinde kolluk kuvvetlerince yapılan kontrol sırasında suça konu belgeyi ibraz etmek suretiyle kullandığı somut olayda, eylemde hukuki kesinti meydana gelmediği ve buna göre eylemin tek bir resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Ancak Mahkeme tarafından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulandığı ve sabıka kaydı ile suç işleme eğilimli kişiliği dikkate alınarak erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumlarının uygulanmadığı anlaşıldığından bu hukuka aykırılığın düzeltilerek Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

3. Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, hukuka aykırı bulunmuş, bu hususun da Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenle Yüksekova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2015/377 Esas, 2016/35 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (2) numaralı bendindeki 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesine ilişkin bölümün tamamen çıkarılması;

hüküm fıkrasının (3) numaralı bendindeki “2 yıl 1 ay hapis cezası” ibaresinin çıkartılıp yerine “1 yıl 8 ay hapis cezası” ibaresinin eklenmesi ve hüküm fıkrasından TCK'nin 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkartılarak yerine "Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi birinci fıkrasının Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı da gözetilerek uygulanmasına" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,