Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/7821 K.2025/3157

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ...'nın Hacıbektaş İlçesi ... Köyü muhtarı olduğu, temyiz dışı diğer sanık ...'nın ise sanık ...'nın oğlu olduğu, sanık ...'in adına kayıtlı Hacıbektaş İlçesi .... Köyü sınırları içerisinde bulunan 232 parsel nolu tarlayı sanık ...'ın ekip biçtiği, sanık ...'ın tarımsal gelir desteğinden faydalanabilmek için 2009 yılında 2 defa ayrı zamanlarda resmi belge sayılan arazi bilgi formu ve özel belge sayılan muvafakatnameyi sahte olarak düzenleyip ...

Köyü muhtarı katılan ... ve köy azaları mağdurlar adına imzalar attığı, 2011 ve 2012 yıllarında da arazi bilgi formlarını sahte olarak düzenleyip katılan ve mağdurlar adına sahte imzalar attığı, sanığın bu belgeleri düzenlerken babası sanık ...'e ait ...

Köyüne ait mührü kullandığı, bu şeklide...'ın sahte düzenlediği bu belgeleri kullanıp tarımsal destek geliri sağladığı, sanık ...'in de atılı suçlara iştirak ettiğinin iddia olunması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 204/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, sanık ...'nın muhtarlığını yaptığı ... Köyü tüzel kişiliği sınırları içerisinde yer alan taşınmazlar için düzenlenecek belgeleri görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu, ....

Köyü sınırları içerisinde kalan adına kayıtlı taşınmaz için düzenlenen belgeleri görevi gereği düzenleme yetkisinin bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede:

Sanığa yüklenen "resmi belgede sahtecilik" suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan,