Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/8630 K.2022/863

Sanık hakkında ''2004, 2005, 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte belge düzenleme'' suçlarından açılan kamu davasında, Mahkemenin 05.03.2012 tarihli 2010/363 Esas ve 2012/196 Karar sayılı ilamı ile 2007 takvim yılında "sahte belge kullanma" suçundan beraat, 2004, 2005, 2006, 2008 ve 2009 takvim yıllarında "sahte belge kullanma" suçlarından mahkumiyet hükümleri verildiği, kararın süresi içerinde temyiz edilmemesi üzerine kesinleştiği, sanığın 24.04.2014 tarihli dilekçesi ile yargılamanın yenilenmesi yönünde talepte bulunduğu,

Mahkemece 09.10.2014 tarihli karar ile sanığın CMK'nin 311/1-e maddesi uyarınca üzerine atılı suçlardan beraat etme ihtimali bulunduğundan, yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule şayan olduğuna karar verilip, duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda önceki hükmün ortadan kaldırılması ile sanığın "2004, 2005, 2006, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarından beraatine karar verildiği ve bu hükümlere karşı katılan vekili tarafından kanun yoluna başvurulduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1)"2004 takvim yılında sahte belge kullanma'' suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı nazara alındığında.

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2010 tarihli iddianamesi ile 213 sayılı VUK'nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "sahte fatura düzenleme" suçlarından kamu davası açıldığı, "sahte fatura kullanma" suçlarından açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve "sahte fatura kullanma" suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, "sahte fatura kullanma" suçundan beraat hükmü kurulması yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

5237 sayılı TCK’nin 7 ve 5252 sayılı TCK’nin Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen suçun Kanundaki cezasının miktarı ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nin 102/4. maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;

ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddelesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2)''2005, 2006, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte belge kullanma'' suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile yeniden yapılan yargılamada, 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı nazara alındığında. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2010 tarihli iddianamesi ile 213 sayılı VUK'nin 367.

Maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "sahte fatura düzenleme" suçlarından kamu davası açıldığı, "sahte fatura kullanma" suçlarından açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve "sahte fatura kullanma" suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, "sahte fatura kullanma" suçlarından beraat hükümleri kurulması, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321.