KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/9067 E., 2025/2669 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mart 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2010/1196 E., 2016/250 K.
- Suç
- Vergi Usul Kanunu'na aykırılık
- Hükümler
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı nazara alındığında.
Şişli Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/31602 esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı Kanun'un 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak olarak sanıklar hakkında, "2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçundan kamu davaları açıldığı, "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçundan hüküm kurulması Yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu anlaşılmakla;
Sanıklara yüklenen "Vergi Usul Kanunu'na aykırılık" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, -sanıkların iştirak halinde atılı suçu işledikleri iddiası da nazara alınarak TCK 67/2-a gereği tüm sanıklar açısından- kesen son sebep olan sanık ...'un sorgusunun yapıldığı 19.04.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/9067, K. 2025/2669, 4 Mart 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama