Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/9195 K.2024/5418

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Gaziosmanpaşa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2015/134 Esas, 2016/566 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın temyiz edilmesi iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, trafikte yol verme konusunda katılanla yaşadığı tartışma sırasında, katılana yönelik gerçekleştirdiği iddia edilen yaralama ve mala zarar verme eylemleriyle ilgili kolluk görevlilerince yakalandığında, kendi fotoğrafının olduğu ancak kimlik bilgileri kardeşi mağdur "...'e" ait olan nüfus cüzdanını ibraz etmesi eylemi nedeniyle, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Sanık aşamalarda suçu ikrar etmiştir.

3. Belge aslı üzerinde Mahkeme tarafından yapılan gözlemde, nüfus cüzdanının ... adına düzenlendiği, sanığa ait fotoğrafın yapıştırıldığı, arkasında nüfus müdürüne ait imza ve mühürün olduğu ve aldatıcılık niteliğine haiz olduğu belirtilmiştir.

4. Mahkemece, sanık savunması, uzmanlık raporu ile tüm dosya kapsamından, suça konu belgenin aldatma niteliğinin bulunduğu ve sanığın atılı suçu işlediği gerekçesiyle temyize konu mahkûmiyete ilişkin karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemece sanık hakkında hangi ilamın tekerrüre esas alındığı karar yerinde belirtilmemiş ise de; 5275 sayılı Kanun’un 108 inci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan "tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınacak cezanın en ağırından fazla olamaz” hükmü uyarınca önceki hükümlülüklerinden en ağırının tekerrüre alınması gerektiği, yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarihli, 2012/6-1431 Esas ve 2013/18 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, sanığın mükerrir olduğunun belirtilmesinin yeterli olduğu, eksik hususun infaz aşamasında gözetilebileceği göz önüne alındığında tekerrüre alınan ilamın gösterilmemesi bozma nedeni yapılmamıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziosmanpaşa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2015/134 Esas, 2016/566 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,