Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/9449 K.2024/4848

1.Her ne kadar tebliğnamede sanıklar ... ile ... hakkında mühür bozma suçundan verilen beraat hükümlerini de kapsar şekilde görüş serdedilmiş ise de; sanıklar ... ile ... müdafiinin sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümlerini temyiz ettiği, diğer sanıklar yönünden verilen hükümlere yönelik gerek sanıklar müdafiinin gerekse katılan vekilinin temyiz talebinin bulunmadığı anlaşıldığından, sanıklar ... ile ... hakkındaki hükümler temyizen incelenmemiştir.

2. Sanıklar ... ile ... hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/546 Esas, 2016/247 Karar sayılı kararı ile, a.Sanık ... hakkında mühür bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 51 inci maddeleri uyarınca erteli 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b.Sanık ... hakkında mühür bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 51 inci maddeleri uyarınca erteli 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar Duran ile ... müdafiinin temyiz isteği; sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık ...'ın ve birleşen Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/1366 Esas sayılı dosyasında sanık ...'ın savunması alınmadan mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ... yönünden; 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü ve 195 inci maddelerinde yer alan ayrık durumlar dışında, sanığın sorgusu yapılmadan mahkûmiyet hükmü kurulmasının mümkün olmadığı, somut olayda hükmün sanık ... savunması alınmadan verildiği anlaşılmakla sanığın savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle mahkûmiyet kararları verilmesi,

2. Sanık ... yönünden; sanık hakkında aynı yere ilişkin mühür bozma suçundan açılan Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/1366 ile 2015/1514 Esas, Marmaris 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/408 Esas sayılı dosyalarının Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/388 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine, bahse konu dosyanın da temyize konu dosya ile birleştirilmesine karar verildiği, 07.04.2016 tarihli duruşmada sanığın yalnızca ana dosyaya ait 08.12.2015 tarihli ve 2015/2494 Esas sayılı iddianame kapsamında savunmasının alınması karşısında;

birleştirme kararı ile birleşen dosyalardaki iddianameler okunmadan ve birleştirme kararına konu olan olaylar hakkında savunması alınmadan zincirleme şekilde 5237 sayılı Kanun'un 203 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince mühür bozma suçundan mahkumiyetine karar verilmek suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

3. Sanıklara isnat edilen mühür bozma suçundan dolayı kurulan hükümlerden sonra, 02.08.2022 tarih ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış” ibaresinin seri muhakeme usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, nedeniyle mahkûmiyet hükümlerinin bozulmasına karar verilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/546 Esas, 2016/247 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,