Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/10129 K.2022/20009

Sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın sanığa ve vasi ...’e tebliğine ilişkin 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre yapılan işlemlerin, aynı Kanun’un 35. maddesi ve Tebligat Tüzüğü’nün 55/2. maddesi yollamasıyla aynı Tüzüğün 28. maddesinde öngörülen usule göre yapılmaması nedeniyle, geçersiz olduğu ve öğrenme üzerine hükmün süresinde temyiz edildiği kabul edilerek yapılan incelemede, Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir,

ancak. 1) Şikayetçinin ikamet ettiği eve giderek kendisini TREDAŞ (...

Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi) görevlisi olarak tanıtan sanığın tanıtma kartı ve basılı belgeleri kullanıp şikayetçiyi aldatarak haksız menfaat elde ettiği iddia ve kabul edilen olayda, dosya kapsamına göre suç tarihinde kamu kurumu niteliğinde olan TREDAŞ’ın maddi varlıkları olan tanıtma kartı ve basılı belgeleri kullandığı sabit olan sanığın TCK’nin 158/1-d. maddesi uyarınca kamu kurumu veya kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, delillerin taktirinde ve suçun niteliğinde hataya düşülerek isabetsiz gerekçeyle basit dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,

yasaya aykırı, 2) Kabule göre de; a) Hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişiklik nedeniyle, “adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğine” ilişkin ihtaratın bu değişiklik çerçevesinde düzenlenmesi gerekliliği, b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,