Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/10553 K.2025/883

Nizip

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2019 tarihli ve 2016/505 Esas, 2019/229 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 157/1 maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157. maddesinin birinci fıkrası, 35, 62, 52 ve 53. maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesinin, 29.12.2021 tarihli ve 2019/1834 Esas, 2021/2529 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararına yönelik sanık ve müdafii ile Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK’nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157. maddesinin birinci fıkrası, 52. ve 53. maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz isteği; atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığına, katılan aleyhine zararın söz konusu olmadığını, sanığın hileli hareketinin bulunmadığını belirterek kararı temyiz etmiştir. 2.Sanığın temyiz isteği; katılan ile aralarındaki olayın hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğunu, cezalandırılmasını gerektirir bir durumun bulunmadığını, beraatine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın aynı yöntemler kullanmak suretiyle kendisine güven sağlayarak değişik il ve ilçelerde bulunan şahıslar ile ticari ilişkiye girdiği, şahısları Gaziantep'e davet ettiği, daha sonra Nizip ilçesine yönlendirdiği, sanığın savunmasında, diğer dosyalarda olduğu gibi yapılan işlemin hukuki ihtilaf olduğunu ve senet verdiğini iddia etmek suretiyle atılı dolandırıcılık suçundan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek hakkında açılan kamu davası nedeniyle mahkumiyetine yönelik hüküm kurulmuştur. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Sanığın, suç tarihinde katılanı telefon ile arayıp, saman alım satımı hususunda anlaştıkları, sanığın katılana malları Gaziantep'e getirmesini söylediği, katılanın 21 ton 220 kg samanı iki kamyona yükleyerek Gaziantep'e getirirken sanığın talebi ile Nizip'e götürdüğü, ilçe girişinde istinaf dışı sanık ...'in katılanı karşıladığı ve birlikte bir depoya giderek samanları indirdikleri, sanık ...'ın Nizip'e gelip katılanın parasını ödeyeceğini söylemesine rağmen gelmediği, katılanı oyaladığı,

katılanın daha sonra dolandırıldığını anlayarak kolluk güçlerine müracaat etmesi üzerine olay günü gecesi samanları indirdiği deponun kilitli kapısının açılarak kolluk nezaretinde samanların kendisine teslim edildiği, katılanın samanları sanığın istediği yere teslim ettikten sonra ürün bedelini alabilmek için olay yerinden ayrıldığı,

kendisine ait samanlar üzerinde zilyetliğe dair hakimiyetini kaybettiğinden suçun tamamlandığı gerekçesiyle sanık hakkında TCK'nın 35.maddesine ilişkin teşebbüs hükümleri uygulanmadan Nizip 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2019 tarih, 2016/505 Esas, 2019/229 Karar sayılı kararı ile dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hükmün 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 280. maddesinin 2. fıkrası uyarınca kaldırılarak, sanık hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın tekerrüre esas alınan Polatlı 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/514 Esas, 2014/89 Karar sayılı ilamına konu 5237 sayılı Kanun'un TCK'nun 125. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret ile aynı Yasa'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak,

anılan ilama konu hükümler yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, adli sicil kaydındaki diğer ilamlar esas alınarak tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın ve müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir, ancak.

Sanık hakkında, Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2019 tarihli ve 2016/505 Esas, 2019/229 Karar sayılı hükmünün Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince CMK.nın 280/1-a. maddesi uyarınca kaldırılarak yeniden hüküm kurulduğu belirtilmeksizin infazda karışıklığa neden olacak şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereği hüküm fıkrasının birinci paragrafına “CMK 280/2. maddesi uyarınca sanık ... hakkındaki Nizip

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2019 tarih ve 2016/505 Esas, 2019/229 Karar sayılı hükmünün kaldırılarak" ibaresi eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Nizip 2.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi