Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/10559 K.2024/16034

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İskenderun 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2020 tarihli ve 2019/455 Esas, 2020/207 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 207/1, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2020/1766 Esas, 2022/73 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde sanığın, resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204/1, 53, 58. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının sanığın kazanılmış hakkı gereği aynı Kanun'un 283. maddesi gereği 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, kazanç elde etmediğini, kimseye zarar vermediğini, verilen ceza ile mağdur edildiği belirterek kararı temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartış ıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR