Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/10767 K.2023/7567

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

sanığın yokluğunda verilen kararın sanık müdafii sıfatıyla tebliğ edildiği Avukat ... ile sanık arasında vekalet ilişkisi bulunmadığı gibi sanığın, müdafi ile aynı oturumda da bulunmadığı anlaşılmakla, adı geçen avukata yapılan tebligatın geçersiz olup sanığın 17.05.2021 tarihli kanun yararına bozma talepli dilekçesinin öğrenme üzerine temyiz istemi olarak kabul edilmesi gerektiği anlaşılmakla, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2014 tarihli ve 2011/799 Esas ve 2014/705 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında dolandırıcılığa teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası,35 inci maddesi, 52 nci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 kez 10 ay 15 gün hapis ve 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ; dolandırıcılık suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 18 kez 1 yıl 2 ay hapis cezası ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

mükerrirlik ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2014 tarihli ve 2011/799 Esas ve 2014/705 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

15. Ceza Dairesinin, 19.06.2017 tarihli ve 2017/15820 Esas, 2017/15543 Karar sayılı ilâmıyla; "sanığa yüklenen dolandırıcılık ve dolandırıcılığa teşebbüs suçları nedeniyle, hükümlerden sonra ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma sonrası ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2020 tarihli ve 2017/833 Esas ve 2020/848 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında dolandırıcılığa teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesi, 52 nci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 kez 10 ay 15 gün hapis ve 1.500,00 TL adli para ve cezalandırılmasına; dolandırıcılık suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 18 kez 1 yıl 2 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlik ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi; savunma hakkının kısıtlandığına, uzlaştırma usulünün yasaya aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, ... isimli şirket adına Avusturya ülkesine işçi götüreceğini söyleyerek mağdur ve katılanlardan kimlik fotokopileri, adli sicil belgesi, fotoğraf, nüfus kayıt örneği, sigorta kimliği, hesap cüzdan fotokopisi ile birlikte ayrı ayrı 213,00 TL para aldığı, ancak yapılan araştırmada sanığın ... şirketi adına çalışmadığı, ... isimli şirketin Avusturya ülkesinde herhangi bir faaliyetinin bulunmadığının tespit edildiği, bu şekilde sanığın atılı suçları işlediğinden bahisle kamu davası açılmış olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir. 3. Mahkemesince, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.

4. Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir. 5. Mahkemesince sanık hakkında dolandırıcılığa teşebbüs ve dolandırıcılık suçlarının sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık ve dolandırıcılığa teşebbüs suçlarının 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği,

ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek ve 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin birinci fıkrası ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 34 üncü maddeleri gereğince "şüpheli, mağdur veya suçtan zarar görenden birine ilk uzlaşma teklifinde bulunulduğu" tarih ile "uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun uzlaştırma bürosuna verildiği" tarihe kadar zamanaşımı süresinin durduğu gözetilerek yapılan incelemede. 1. ...

11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2020 tarihli ve 2017/833 Esas ve 2020/848 Karar sayılı kararında, katılan ve mağdurların beyanları, sanık savunması, uzlaşmanın sağlanamadığına dair rapor, banka kayıtları ile dosya kapsamından sanığa atılı suçların sübut bulduğu anlaşılmakla, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR