Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/11038 K.2024/4840

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2017 tarihli, 2016/292 Esas, 2017/221 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 12.01.2021 tarihli ve 2020/1354 Esas, 2021/46 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında 2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca dört kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 07.04.2022 tarihli ve 2021/12494 Esas, 2022/5949 Karar sayılı kararı ile özetle "5237 sayılı TCK'nin 43. maddesinde, "değişik zamanlarda" ibaresine yer verilmesi ve her takvim yılı için suça konu faturaların aynı anda Kurumlar Vergisi beyannamesinde kullanıldıklarının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nin 43. maddesi kapsamında zincirleme suç koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, zincirleme şekilde işlenmiş sahte fatura kullanma suçlarından mahkumiyet hükümleri kurmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi," nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2022/1772 Esas, 2022/3337 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, sahte fatura kullanma suçundan 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesiyle değişik 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen üçüncü fıkra, 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mükellef kurumun yetkilisi olan sanık ...'ün 2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasının yargılaması neticesinde, her ne kadar İlk Derece Mahkemesinde sanığın beraatine karar verilmiş ise de.

Bölge Adliye Mahkemesince dosyada mevcut "mükellef kurumun 2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yılları hesaplarının Kurumlar Vergisi yönünden incelenmesi neticesinde, faturaları düzenleyen mükelleflerin gerçek bir ticari faaliyetlerinin bulunmayıp sahte belge düzenlediklerine dair olumsuz tespitlerin ve vergi tekniği raporlarının bulunduğu, çek ile yapılan ödemelerin muvazaalı olduğunun belirlendiği, çek tutarlarının fatura bedellerinden fazla olduğu,

reklam ve promosyon giderlerinin toplam maliyet payı içerisindeki payının %47-%50 gibi yüksek oranlara tekabül etmesinin ticari icaplara uymadığına" dair vergi suçu raporu ve ekleri ile faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenen karşıt inceleme raporları ile dava dosyalarının içeriği, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından edinilen kanaat ile Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyularak gereğinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Hükmün esasını oluşturan mütalaa ve vergi raporlarında belirtilen tespitler, sanığın savunması, ticari faaliyetin gerçek olduğuna dair ibraz edilen çeklerin ödemesinin muvazaalı olduğunun belirlenmesi, faturaları düzenleyen mükellefler hakkındaki olumsuz tespit ve vergi tekniği raporlarının bulunması ile haklarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan dava dosyalarının içeriği dikkate alındığında sanığın savunmasının gerçeği yansıtmadığının anlaşılması karşısında, sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğuna yönelik Mahkemenin takdirinde ve kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2022/1772 Esas, 2022/3337 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,