Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/11097 K.2023/5094

Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/485 Esas, 2022/566 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2013/542 Esas ve 2015/563 Karar sayılı kararı ile verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasına mahkumiyete ilişkin kararın, sanık müdafii tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmemesi nedeniyle Mahkemenin 25.01.2016 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının Dairemizin 29.06.2016 tarihli ve 2016/7582 Esas, 2016/6142 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmesi neticesinde kesinleştiği;

anılan karara karşı kanun yararına bozma yoluna başvurulması sonucunda Dairemizin 08.03.2017 tarihli ve 2017/1035 Esas, 2017/1720 Karar sayılı kararı ile bu hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesi uyarınca bozulmasına, bozma nedenine göre aynı maddenin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün olduğundan; "sanığın "defter, kayıt ve belgeleri gizleme"suçundan mahkemenin kabul ve uygulaması dikkate alınarak suç tarihinde yürürlükte bulunan" 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (a) bendinin ikinci fıkrası ve 5237 sayılı ...

Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, cezanın aynı Kanun'un 51 ... ve 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddeleri uyarınca değerlendirme yapılması yönünden Mahkemesine iadesine" karar verildiği;

bunun üzerine mahkemece dosya yeniden esasa kaydedilerek yapılan yargılamada Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2019 tarihli ve 2018/85 Esas, 2019/492 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün, sanık müdafiinin bu hükme karşı ikinci kez olağan kanun yoluna başvurma hak ve yetkisi bulunmadığı gözetilmeden temyiz edilmesi üzerine,

Dairemizin 31.05.2022 tarihli ve 2020/2621 Esas, 2022/10920 Karar sayılı kararı ile " 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin 3, 4, 5 ve 6 ıncı fıkra hükümlerinde 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 5 ... maddeleriyle yapılan değişiklik nedeniyle sair yönleri incelenmeden" bozulmasına karar verildiği,

bozma üzerine Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/485 Esas, 2022/566 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında temyize konu mahkumiyet hükmünün kurulduğu ve bu hükmün de sanık müdafii ve katılan vekilince temyiz edilmesi sonrası dosyanın Dairemize tevdi edildiği anlaşılmakla.

Dairemizin 08.03.2017 tarihli, 2017/1035 Esas ve 2017/1720 Karar sayılı 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi gereğince verilen Kanun yararına bozma kararından sonra, Mahkemece yeniden yapılan yargılama sonunda verilen 19.04.2019 tarihli mahkumiyet hükmünün, temyizi kabil olmayıp, Dairemizin 31.05.2022 tarihli 2020/2621 Esas, 2022/10920 Karar sayılı bozma ilamı ve bu bozma ilamı üzerine Mahkemenin temyize konu 27.09.2022 tarihli kararının hukuken sonuç doğurmaya elverişli olmadığı bu itibarla sanık hakkında Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2019 tarihli ve 2018/85 Esas,

2019/492 Karar sayılı ile verilen mahkumiyet hükmünün sanık müdafiinin bu hükme karşı ikinci kez olağan kanun yoluna başvurma hak ve yetkisi bulunmaması nedeniyle kesinleşmiş olduğu gözetilerek, sanık müdafii ve katılan vekilinin bu karara yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun'un 8 ... maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317 ... maddesi uyarınca REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,