Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/113 K.2025/8076

Yapılan ön inceleme neticesinde.

15.07.2020 tarihli ve 31186 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 59. maddesine eklenen 5. fıkra ile avukatların görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle verilen Bölge Adliye Mahkemesi ceza dairelerinin kararları hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2. maddesinin uygulanmayacağı hükmünün getirildiği gözetildiğinde sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu,

temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.10.2018 tarihli ve 2016/151 Esas, 2018/674 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257/1,43/1,62,53. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile, nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-i, 62, 52, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 01.02.2021 tarihli ve 2018/3778 Esas, 2021/180 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi; atılı suçları işlemediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Verilen Mahkumiyet Hükmüne Yönelik Yapılan Temyiz İncelemesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle isabetli olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Görevi Kötüye Kullanma Suçundan Verilen Mahkumiyet Hükmüne Yönelik Yapılan Temyiz İncelemesinde;

Katılanın avukatlığını yapan sanığın dava konusu eylemlerinin ;

a. Davacı müşteki vekili sıfatıyla takip ettiği Malatya 2. İcra Ceza Mahkemesinin 2014/8 esasına kayden görülen davada müvekkili katılanın talimatı olmadan şikâyetten vazgeçmek suretiyle davalı hakkında verilen cezanın düşmesine neden olduğu,

b. Davacı müşteki vekili sıfatıyla takip ettiği, Malatya 2. İcra Ceza Mahkemesinin 2014/27 esasına kayden görülen davada müvekkili müştekinin herhangi bir talimatı olmadan sanık hakkında verilen cezanın düşmesine neden olduğu,

c. Davacı müşteki vekili sıfatıyla takip ettiği Malatya 1. İcra Ceza Mahkemesinin 2015/27 esasına kayden görülen davada sanık hakkında verilen cezanın, alacaklı müşteki vekili sıfatıyla takip ettiği, Malatya 6. İcra Müdürlüğünün 2013/2885 sayılı icra takibinde borcun ödenmesinden bahisle vazgeçtiği halde, müştekiye tahsil edilen nafaka bedelini ödemeyerek uhdesinde tuttuğu, şeklinde olduğu olayda maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

Malatya 2. İcra Ceza Mahkemesinin 2014/27 Esas, Malatya 2. İcra Ceza Mahkemesinin 2014/8 esas ve Malatya 6. İcra Müdürlüğünün 2013/2885 sayılı takip dosyalarının borçlusunun duruşmaya celbi ile tanık sıfatıyla dinlenerek sanığa haricen ödeme yapıp yapmadığının sorulması , neticesine göre sanığın Malatya 2. İcra Ceza Mahkemesinin 2014/27 Esas ve Malatya 2. İcra Ceza Mahkemesinin 2014/8 Esas dosyalarından da menfaat ettiği tespit edilirse eylemlerinin kül halinde zincirleme şekilde 5237 sayılı yasanın 155/2 maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı ,

ancak Malatya 2. İcra Ceza Mahkemesinin 2014/27 Esas ve Malatya 2. İcra Ceza Mahkemesinin 2014/8 Esas dosyalarından haricen tahsilat yapmamış veya menfaat elde etmediği dosyalar yönünden eyleminin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Nitelikli Dolandırıcılık Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 01.02.2021 tarihli ve 2018/3778 Esas, 2021/180 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Görevi Kötüye Kullanma Suçun Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15 Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi uyarınca kazanılmış haklarının saklı tutulmasına,