KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2022/11577 E., 2024/1592 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Şubat 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2013/914 E., 2015/33 K.
- Suçlar
- Özel belgede sahtecilik, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na aykırılık
- Hükümler
- Ceza verilmesine yer olmadığı, nakil aracının iadesi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
659 kelime·3 dk okuma·7 bölüm
Katılan vekilinin 25.02.2015 tarihli temyiz dilekçesinde açıkça "5607 sayılı Kanuna muhalefet nedeniyle verilen karara ilişkin temyiz talebimiz yoktur" denilmiş olmakla, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) aykırılık suçu yönünden temyiz talebinin nakil aracının iadesi kararına yönelik olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.
Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Temyizin kapsamına göre; İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2015 tarihli ve 2013/914 Esas, 2015/33 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına; 5607 sayılı Kanun'na aykırılık suçu yönünden, nakil aracının sahibine iadesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; özel evrakta sahtecilik suçundan verilen beraat kararı ile sanığın kullandığı aracın iyiniyetli üçüncü kişiye ait olduğu, emaneten verildiği ve rızası dışında kullanıldığı gerekçesi ile müsaderesine karar verilmemesinin yasaya aykırı olduğuna ve kararın bozulmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Nakil Aracının Sahibine İadesi Kararı Yönünden
Yerel Mahkemece 5607 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüyle birlikte, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesindeki şartların gerçekleşmemesi sebebiyle, nakilde kullanılan aracın iadesine de karar verildiği,
kanun yolu denetiminde aracın iadesi kararının hukuka uygun bulunması halinde, bu süre zarfında şahsın aracı üzerindeki hukuki tasarruf hakkından mahrum kalacağı, aksi durumun ise AİHS Ek 1 Protokol'ün 1 inci maddesi ve Anayasa'nın 35 inci maddesiyle güvence altına alınan mülkiyet hakkına haksız müdahale oluşturacağı, Yargıtayca bu aşamada yapılacak denetimin söz konusu sakıncaları ortadan kaldıracağı gibi, yargılamanın makul sürede bitirilmesi ilkesinin yerine getirilmesi bakımından da gerekli olduğu değerlendirilerek nakil aracının iadesi kararına yönelik temyiz talebi yönünden,
nakilde kullanılan aracın iadesine ilişkin mahkeme gerekçesi yerinde olmakla, katılan kurum vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
B. Özel Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 18.10.2014 tarihinde yapılan sanığın sorgusu olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
A. Nakil Aracının Sahibine İadesi Kararı Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2015 tarihli ve 2013/914 Esas, 2015/33 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2022/11577, K. 2024/1592, 13 Şubat 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama