Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/11614 K.2025/11647

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Hendek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2021 tarihli ve 2016/642 Esas, 2021/882 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155/2, 62/1, 52/2 ve 51. maddeleri uyarınca erteli 10 ay hapis cezası ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 14.09.2022 tarihli ve 2022/596 Esas, 2022/1266 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve aynı Kanun'un 303/1-a maddesi uyarınca, "...hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından sanığın atılı suçtan 5271 Sayılı CMK'nun 223/2-a maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine..." karar verilmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın beraatine karar verildiği halde, vekalet ücretine hükmedilmemesinin yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin beraat hükmü nedeniyle vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılan incelemede; 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 168. maddesi ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 14.09.2022 tarihli ve 2022/596 Esas, 2022/1266 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. Maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-h maddesi gereği hüküm fıkrasına; “Bölge Adliye Mahkemesinde hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5.500 TL maktu avukatlık ücretinin hazineden alınarak beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanığa verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,