Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/1217 K.2023/4873

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakamesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2013 tarihli ve 2012/1270 Esas, 2013/1291 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 50 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca neticeten 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2013 tarihli ve 2012/1270 Esas, 2013/1291 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30.01.2017 tarihli ve 2015/7132 Esas, 2017/487 Karar sayılı kararı ile eksik araştırma gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Ankara 43. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2018/342 Esas, 2021/123 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 50 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca neticeten 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, katılanın aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunduğuna, bilirkişi raporlarının farklılık arz ettiğine, bu nedenle mahkûmiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın katılan ile aralarındaki borç ilişkisine istinaden katılana yaptığı kısmi ödemeyi gösterir 15.08.2011 tarihli ve makbuz başlıklı belgeye, borcunun tamamına yönelik ibraname niteliğine dönüştürecek şekilde eklemeler yaptıktan sonra avukatı aracılığıyla Ankara 4. İcra Müdürlüğünün 2006/16437 sayılı dosyasına ibraz etmek suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. Sanık aşamalarda alınan savunmalarında; suça konu belgenin mevcut haliyle iki nüsha olarak düzenlendiğini, bir nüshasının katılanda kaldığını, belgede herhangi bir değişiklik yapmadığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemiştir.

3. Mahkemece, katılanın belgenin her iki nüshasının da sanıkta kaldığına ve sanık tarafından tahrif edilerek kullanıldığına yönelik beyanları, tanık anlatımları, belge üzerindeki bir kısım yazıların farklı bir yazıcıyla sonradan ilave edildiğine yönelik Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 27.04.2012 tarihli ve BLG-12-0065 sayılı ile Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nın 15.07.2013 tarihli ve 5531 sayılı uzmanlık raporları, Ankara 4. İcra Müdürlüğünün 2006/16437 sayılı dosya içeriği bir bütün olarak değerlendirilerek, sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2. Adli Emanetin 2012/5084 sırasında kayıtlı suça konu belgenin akıbeti hakkında mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 43. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2018/342 Esas, 2021/123 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,