Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/1287 K.2024/6873

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziosmanpaşa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2016/67 Esas, 2016/442 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun), 61 nci, 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddenin birinci ve ikinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz isteği; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında sahte kimlik belgeleri bulundurduğu iddiasıyla yapılan ihbar üzerine bildirilen adreste kolluk görevlilerince yapılan kontrolde sanık tarafından bulundurulan ve üzerinde sanığa ait fotoğraflar bulunan; ..., ..., ..., ..., ... ve ... isimli altı ayrı sahte nüfus cüzdanı ele geçirildiği, bu şekilde resmi belgede sahtecilik, suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı anlaşılmıştır. 2. Mahkemesince sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1. 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesine göre "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup; aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı, suça konu farklı kişiler adına düzenlenmiş nüfus cüzdanlarının farklı tarihlerde düzenlediğine dair kesin delil bulunmadığı anlaşılmakla, buna göre eylemin tek bir resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı, sahte belge çeşitliliğinin 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınabileceği gözetilmeden, sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması,

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası 43 ve 62 nci maddeleri uyarınca uygulama yapılırken, sonuç cezanın ''2 yıl 1 ay'' yerine ''1 yıl 13 ay'' olarak hesaplanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

hukuka aykırı bulunmuştur.

3. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmemesi,

V. KARAR

Gerekçe bölümününde açıklanan nedenlerle Gaziosmanpaşa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2016/67 Esas, 2016/442 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,