Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/1505 K.2023/2810

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 11.01.2018 tarihli ve 2018/246 Esas, 2018/71 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, sanığın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlere yönelik "öğrenme üzerine" 31.07.2019 tarihli dilekçesi ile süresinde temyiz talebinde bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede, gereği düşünüldü;

Sanık hakkında İstanbul Anadolu 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2017 tarihli ve 2011/66 Esas, 2017/250 karar sayılı kararıyla sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü, 43 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca kurulan "2 yıl 6 ay hapis cezası" ile mahkûmiyet hükmü ve dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca kurulan “1 yıl 6 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 36. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,