Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/1693 K.2022/6312

Cumhuriyet savcısının 11.11.2021 tarihli süre tutum dilekçesi ile hükmü temyiz iradesi göstermiş olmasına rağmen 09.12.2021 tarihli dilekçe ile temyizden vazgeçtiği anlaşılmakla, sanığın temyiz talebi ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.12.2012 tarihli, 2011/3-222 Esas ve 2012/5 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, ön ödeme sonucu verilen düşme kararları da 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesinde sayılan hükümlerden olup, bu kararların temyiz edilebilirlik sınırının 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibarıyla halen uygulanma zorunluluğu bulunan 1412 sayılı CMUK’nin 305. maddesinin 2. fıkrasının 1. bendine göre saptanması gerektiğinden, ön ödemeye esas alınan miktarın temyiz edilebilirlik sınırını tayin edeceği cihetle.