Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/178 K.2024/11280

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/478 Esas, 2013/916 Karar sayılı ilamının suç tarihinden sonra kesinleştiği anlaşıldığından tekerrüre esas alınamayacağı, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli, 2013/8-151/304 sayılı kararında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği, sanığa ait adli sicil kaydı incelendiğinde sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek en ağır cezayı içeren Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/90 Esas ve 2013/1016 Karar sayılı ilamının tekerrür oluşturabileceği,

ilama konu dolandırıcılık suçunun hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik CMK’nin 253/1. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamına alınması karşısında.

6763 sayılı Kanun’un 35. maddesi ile değişik CMK'nin 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilip getirilmediği araştırıldıktan sonra sonucuna göre söz konusu ilam ya da adli sicil kaydında yer alan diğer ilamlar esas alınarak TCK'nin 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.