Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/1869 K.2022/4339

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Hüküm tarihinde Siverek Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanığın, gelen cezaevi yazısına göre hüküm tarihinde özel izinli olduğunun anlaşılması karşısında, savunma hakkının kısıtlanması sebebiyle TCK’nin 196. maddesine aykırı davranıldığını belirten tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmişse de;

sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas kabul edilen ilamın elektrik hırsızlığı suçundan TCK'nin 142/1-f maddesine göre hükmolunan hapis cezasına ilişkin olması ve 05.07.2012 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 82. maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılarak TCK’nin 163/3. maddesinde yeniden düzenlenmesi ve anılan Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrasında;

elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan mahkûmiyeti bulunan kişinin anılan Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 6 ay içinde zararı tamamen tazmin etmesi halinde verilen cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kaldırılacağının hükme bağlanmış olması karşısında, adli sicil kaydındaki ilamla ilgili olarak uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında TCK'nin 58. maddesi bakımından değerlendirme yapılması ve tekerrüre esas alınıp alınmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.