Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/2026 K.2022/19744

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 18.01.2022 tarih ve 2020/19833 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 02.02.2022 tarih ve KYB-2022/10494 sayılı ihbarname ile;

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...'in, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 342/1 ve 59/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/03/2002 tarihli ve 1999/396 esas, 2002/73 sayılı kararının 27/05/2002 tarihinde kesinleşmesini müteakip, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine,

yapılan uyarlama yargılaması sonucunda 765 sayılı Kanun'un lehe olduğu kabul edilerek sanığın sahtecilik suçundan, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 342/1 ve 59/2. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/10/2011 tarihli ve 2011/255 esas, 2011/257 sayılı ek kararının, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 09/01/2013 tarihli ve 2012/17172 esas, 2013/232 sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, sanık tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair anılan Mahkemenin 26/10/2020 tarihli ve 2011/255 esas,

2011/257 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/11/2020 tarihli ve 2020/1134 değişik iş sayılı kararının "Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay (Kapatılan) 23. Ceza Dairesinin 24/11/2016 tarihli ve 2016/11776 esas, 2016/10045 karar sayılı ilamında, " ...

Dosya içeriğinden, yargılama sırasında sanığın “bipolar bozukluk, depresif nöbet, suicid girişimi ve kısmi remisyonda” olduğuna ilişkin beyanda bulunulmadığı gibi bu konuda dosyada herhangi bir bilgi ve belge olmadığının da anlaşılması,

Çorlu Devlet Hastanesi'nin 20/07/2006 tarihli ve Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 02/02/2016 tarihli sağlık kurulu raporları ile sanığın vesayet altına alındığına ilişkin mahkeme kararının hükmün kesinleşmesinden sonra ibraz edilmesi ve sanığın “2004 yılından beri bu rahatsızlıkları taşıdığına yönelik” dilekçesi karşısında, söz konusu raporların, CMK.'nın 311.maddesinin 1.fıkra (e) bendi kapsamında yeni delil ortaya konulması olarak değerlendirilerek,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadığının veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığının Adli Tıp Kurumunca düzenlenecek rapor ile tespiti ve sonucuna göre karar verilmesi gerekeceğinden, yargılamanın yenilenmesi isteminin reddine dair karara itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23/02/2016 tarihli 2016/136 D.

İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince bozulmasına ... " şeklinde yer alan açıklamalar nazara alındığında,

İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/10/2011 tarihli ve 2011/255 esas, 2011/257 sayılı ek kararının kesinleşmesini müteakip, hükümlünün yargılamanın yenilenmesine dair dilekçesine ek olarak ibraz ettiği Sağlık Bakanlığı Tire Devlet Hastanesinin 17/03/2020 tarihli ve ... sayılı raporunda yer aldığı üzere "yinelenen depresif bozukluk" tanısı bulunduğunu iddia ettiği, hükümlünün "yinelenen depresif bozukluk" rahatsızlığının bulunup bulunmadığının ilgili kurumlardan araştırılarak,

bulunması durumunda hüküm tarihinde mahkemesince bilinmeyen ve sonradan ortaya çıkan bu durum nedeniyle, hükümlünün 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamadığının veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığının Adli Tıp Kurumunca tespiti lüzumunun bulunduğu,

İnceleme konusu dosyada, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen karara itiraz üzerine, mercii İzmir 3. Ağır Mahkemesince itirazın reddine karar verilmiş ise de,

“Yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup da bunlar yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte göz önüne alındıklarında sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkûm edilmesini gerektirecek nitelikte olursa” şeklindeki 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 311/1-e maddesi uyarınca kesinleşen hükümden sonra ortaya çıkan bu durumun 5271 sayılı Kanun’un 311/1-e maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesi sebebi olabileceği nazara alınarak,

yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule şayan olduğuna karar verildikten sonra sanığın hukukî durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden" bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,