Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/209 K.2024/149

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 5.Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.05.2019 tarihli ve 2018/88 Esas, 2019/233 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına, aynı kanunun 58 inci maddesi uyarınca sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 12.11.2020 tarihli ve 2019/2493 Esas, 2020/1778 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar müdafiinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde: gerekçe ve hüküm fıkrasında sanıklar ..., ..., ...'ün mahkumiyeti ile ilgili 1 no'lu bent ile sanıklar aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesine ilişkin bentlerin tamamen çıkartılarak, yerlerine.

"Sanıklar ..., ..., ...'ün üzerilerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği sabit olmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatine , sanıklar ..., ..., ...'ün kendilerini vekaletnameli avukat ile temsil ettirdiğinden yerel mahkemedeki karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT hükümlerine göre belirlenen 5.450 TL vekalet ücreti'nin hazineden alınarak sanıklara verilesine, sanıklar ..., ..., ... yönünden yapılan yargılama giderinin kamu üzerinde bırakılmasına,"ibareleri yazılı bentler eklenerek CMK.nın 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

İlk Derece Mahkemesi tarafından sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile ilgili istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmadan dosya üzerinden yapılan incelemede, ilk derece mahkemesinin olaya ilişkin kabulünü delillerin yeniden takdiri suretiyle yeni bir hüküm kurarak 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesi (e) fıkrası gereği beraat kararı vermesinin, 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamına girmediği ve bu hususlarla ilgili değerlendirmenin aynı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine göre duruşma açılmak suretiyle yapılması gerektiği gözetilmeden dosya üzerinden yapılan inceleme ile beraat kararları verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 12.11.2020 tarihli ve 2019/2493 Esas, 2020/1778 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,