Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/2097 K.2022/4949

Sanık hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan yapılan yargılama sonucunda; İstanbul (Kapatılan) 61. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2015 tarihli, 2014/1072 Esas ve 2015/325 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün sanık müdafisi tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 20.01.2020 tarihli, 2019/11649 Esas ve 2020/481 Karar sayılı "bozma" kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.03.2020 tarihli yazısı ile itiraz yasa yoluna başvurulması üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.12.2021 tarihli, 2020/15-294 Esas ve 2021/642 Karar sayılı kararı ile; Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 20.01.2020 tarihli, 2019/11649 Esas ve 2020/481 Karar sayılı "bozma" ilamının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, Dairemizce yeniden yapılan incelemede;

Sanığa isnat edilen ve üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren bedelsiz senedi kullanma suçundan dolayı kurulan hükümden sonra, 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli, 2020/81 Esas ve 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,