Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/2442 K.2022/13092

1)Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Sanığın, yokluğunda verilip 10.10.2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, bir haftalık yasal süresinden sonra 28.01.2015 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz talebinin reddine dair mahkemenin ek kararında bir isabetsizlik bulunmadığı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden temyiz isteminin reddine ilişkin 30.01.2015 tarihli ek kararın ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun'un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,