Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/249 K.2025/5961

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.11.2018 tarihli ve 2014/628 Esas, 2018/762 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’unun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 15.10.2020 tarih ve 2019/136 Esas, 2020/1719 Karar sayılı kararı ile; Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulü ile, İlk Derece Mahkemesinin beraat kararının kaldırılarak sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157/1, 52/2-4, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 20.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; suçta kullanılan telefon hatlarının müvekkili adına olmadığına, tanıkların katılanın yakınları olması nedeniyle beyanlarına itibar edilemeyeceğine, müvekkilinin mahkumiyetine yeter delil bulunmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,