Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/2496 K.2022/19385

Sanık hakkında güveni kötüye kullanma ve resmi belgede sahtecilik suçlarından yapılan yargılama sonucunda Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.03.2014 tarihli, 2013/102 Esas ve 2014/97 Karar sayılı kararı hükümlerinin katılanlar vekili ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 01.06.2021 tarihli, 2017/33699 Esas ve 2021/6372 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.04.2022 tarihli yazısı ile itiraz yasa yoluna başvurulması üzerine Dairemize gönderilen dava dosyası ve ekleri yeniden incelenerek gereği görüşüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesince verilen 01.06.2021 tarihli, 2017/33699 Esas ve 2021/6372 Karar sayılı kararının güveni kötüye kullanma ve resmi belgede sahtecilik suçları yönünden KALDIRILMASINA,

Sanığın güveni kötüye kullanma suçundan beraatine dair hüküm sübut ve vekâlet ücreti yönünden katılanlar... ve ... vekili, resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyetine dair hüküm ise sübut yönünden sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Katılanlar... ve ...’ın güveni kötüye kullanma suçunun mağduru oldukları ve yalnızca bu suçtan kurulan beraat hükmünü temyiz hak ve yetkileri bulunduğu anlaşılmakla, yapılan incelemede;

Güveni kötüye kullanma suçundan kurulan beraat ve resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçu yönünden, yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı;