Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/3049 K.2023/4421

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Beykoz 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli, 2015/196 Esas, 2016/236 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı ...

Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 51 ... maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ve 3.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Beykoz 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli, 2015/196 Esas, 2016/236 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

15. Ceza Dairesinin, 19.06.2017 tarihli ve 2017/17122 Esas, 2017/15650 Karar sayılı ilâmıyla.

"Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Beykoz

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2019 tarihli, 2017/444 Esas, 2019/257 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 51 ... maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ve 3.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mağdur sayısınca irtikap suçunu oluşturması nedeniyle bozulması gerektiğine, 2. Sanığın temyiz iseteği, atılı suçu işlemediğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın olay tarihinde askerlik görevini büro ve yazı işlerinden sorumlu çavuş olarak yaptığı, birliğe yeni katılan, askerlerden içtima sırasında sigorta parası için kişi başı 25,00 TL ödenmesi gerektiğini söyleyerek hepsinden ayrı ayrı para aldığı bu şekilde sanığın atılı suçu işlediğinden bahisle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, komutanların bilgisi dahilinde para topladığını ancak gerek olmaması nedeniyle maddi durumu kötü olan askerlere bu paraları verdiğini savunmuştur. 3. Katılan, şikâyetçi ve mağdurlar, sanığın kendilerinden askeri birlikteki içtima sırasında sigorta bedeli için gerektiğini söyleyerek 25,00 TL istediğini belirttikleri anlaşılmıştır.

4.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir. 5. Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.

6. Mahkemece sanık hakkında zincirleme şekilde dolandırıcılık suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A.

Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden Sanığın çavuş rütbesinde er olarak görev yaptığı, kendisine para toplama ve tahsil etme konusunda bir görev ve yetki verilmiş kamu görevlisi statüsünde bulunmaması, görevi ile ilgili olarak haksız menfaat elde etmesinin mümkün bulunması karşısında eyleminin, mahkeme kabulünde de belirtildiği üzere dolandırıcılık suçunu oluşturduğu belirlenerek Cumhuriyet savcısının sanığın eyleminin irtikap suçunu oluşturduğuna dair yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. B.

Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

1. Katılan, şikayetçi ve mağdur beyanlarından suç tarihinin Eylül 2011 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş olup, 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmibirinci fıkrası ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34 üncü maddesi uyarınca "şüpheli, mağdur veya suçtan zarar görenden birine ilk uzlaşma teklifinde bulunulduğu" tarih ile uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun uzlaştırma bürosuna verildiği tarihe kadar zamanaşımı süresinin durduğu gözetilmiştir.

2. Beykoz 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2019 tarihli, 2017/444 Esas, 2019/257 Karar sayılı kararında, katılan, şikayetçi ve mağdurların beyanları, sanık savunması, uzlaşmanın sağlanamadığına dair rapor ile dosya kapsamından sanığa atılı suçun sübut bulduğu anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Beykoz