Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/3665 K.2023/1241

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2013 tarihli ve 2010/1319 Esas, 2013/515 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 kez 2 yıl 6 ay hapis cezasına mahkûmiyet ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sanık müdafiinin temyizi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 07.02.2019 tarihli ve 2016/6276 Esas, 2019/1203 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin eksik araştırma nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma sonrası, ... 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2019/104 Esas, 2021/454 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına mahkûmiyet ve hak yoksunluklarına; 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunda kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik olup, sanığın suçsuz olduğuna, müsnet suçu işlemediğinden bahisle hakkında beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir. 2. Katılan vekilinin temyiz istemi, sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunda kurulan beraat hükmüne yönelik olup, Mahkemece yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan sanığın mahkûmiyeti yerine beraatine karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde Türk Ceza Kanununun 43. maddesi uygulanır” ve 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin altıncı fıkrasında yer alan “Zamanaşımı, ... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden,

... itibaren işlemeye başlar” hükümleri ile sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan temyiz incelemesine konu 30.11.2021 tarihli mahkûmiyet hükmünün, 5237 sayılı Kanun'un 67 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca olağan zamanaşımını kestiği dikkate alınarak; suç tarihinin en aleyhe kabulle 31.12.2010 olduğu ve bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2019/104 Esas, 2021/454 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,