Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/3957 K.2023/10484

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, sanıklar ..., ... ve ... müdafileri yönünden 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz süresinin bir hafta olduğu gözetilmeden kanun yolu bildiriminde temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilmek suretiyle yanıltıcı ifade kullanılmış olması nedeniyle.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.10.2015 tarihli ve 2015/11-120 Esas, 2015/313 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, avukatlar da dahil olmak üzere başvurucuların kanun yolunda yanılmalarına sebep olunduğu gibi Anayasa Mahkemesinin 09.06.2016 tarihli kararına göre de bu durumun adil yargılanma hakkı kapsamında mahkemeye erişim hakkının ihlali niteliğinde bulunması karşısında, sanık ... ve katılan vekilinin de temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 16.05.2018 Tarihli ve 2017/16742 Esas, 2018/4648 Karar sayılı bozma ilamı ve 20.09.2017 Tarihli ve 2016/10794 Esas, 2017/5782 Karar sayılı bozma ilamı üzerine sanıklar hakkında ... 48. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2021 tarihli ve 2018/166 Esas, 2021/30 Karar sayılı kararı ile beraat ve mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık ... hakkında verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle bozulması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ... müdafinin, sanıklar ... ve ... müdafinin ve sanık ...'in temyiz istekleri; suçun işlenmediğine, haklarında verilen mahkumiyet hükümlerinin bozulması gerektiğine, ilişkindir. 3. Sanık ... tarafından verilen dilekçenin, katılan vekilinin temyiz talebine cevap dilekçesi niteliğine olduğu, hakkında verilen beraat hükmüne karşı bir temyiz talebinin olmadığı anlaşılmış, bu nedenle temyiz dilekçesi olarak değerlendirilmemiştir.

III. GEREKÇE

... Cumhuriyet Başsavcılığının 24.12.2012 tarihli ve 2012/42678 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından da kamu davası açıldığı anlaşılmakla, bu suçlarla ilgili mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçunda, suç tarihinin en aleyhe kabulle 31.12.2010 tarihi olduğu, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçunda, suça konu faturaların Kurumlar Vergisi beyannamesinde kullanılması nedeniyle 26.04.2011 tarihi olduğu, sanıklar ... ve ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunda, suç tarihinin suça konu faturaların Kurumlar Vergisi beyannamesinde kullanılması nedeniyle 26.04.2011 olduğu,

sanıklar ... ve ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunda ise, vergi tekniği raporunda diğer mükellefler tarafından 2 adet belge karşılığında mal alımı yapıldığının 2011 yılının ocak ve şubat aylarında bildirildiğinin belirtilmesi nedeniyle en aleyhe kabulle 28.02.2011 olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.

Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 48. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2021 tarihli ve 2018/166 Esas, 2021/30 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili, sanık ... müdafiinin, sanıklar ... ve ... müdafinin ve sanık ...'in temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,