KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2022/4571 E., 2025/4850 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Asıl karar tarihi
- 13.11.2013
- Ek karar tarihi
- 28.12.2020
- Sayısı
- 2013/304 E., 2013/371 K.
- Suç
- Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği
- Hüküm
- Memnu hakların iadesi talebinin reddine dair ek karar
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
402 kelime·2 dk okuma
Yapılan ön inceleme neticesinde; hükümlü hakkında verilen ve temyiz yasa yoluna tabi olan 28.12.2020 tarih ve 2013/304 esas, 2013/371 sayılı ek kararda başvurulabilir yasa yolunun "itiraz" olduğu şeklinde yanıltıcı belirtilmesi nedeniyle; hükümlü tarafından bu karara karşı yapılan itiraz talebinin; 28.12.2020 tarihli ek karara yönelik ve temyiz niteliğinde olduğu kabul edilip, Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesince sonradan verilen itirazın reddine dair 08.01.2021 tarihli kararın yok hükmünde olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Memnu hakların iadesine ilişkin karara dayanak teşkil eden 5352 sayılı Adlî Sicil Kanunu 13/A maddesinde yer alan, ''5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkûmiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilir. Bunun için.
Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları saklı kalmak kaydıyla, a) Mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması, b) Kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması gerekir.'' şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, memnu hakların iadesi kararı verilebilmesi için infazın tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık sürenin geçmiş olmasının gerekmesi karşısında,
hükümlünün mahkûm olduğu 2 yıl hapis cezasının 14.12.2017 tarihinde infaz edildiği ve 14.12.2020 tarihinde bu sürenin tamamlanmış olduğu da nazara alınarak, sanık hakkındaki mahkûmiyet kararında herhangi bir hak yoksunluğu yer almasa da, sanığın mahkûmiyetin doğal neticesi olarak yasaklanan hakların geri verilmesi talebinde bulunulabileceği ve hakkındaki adlî sicil arşiv kaydının bulunmasının yasaklanmış hak kavramına dahil olduğu, mahkemesince yapılacak değerlendirmede, hükümlünün Didim (Yenihisar) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/39 Esas sayılı kamu davasında katılan sıfatıyla yer aldığı hususunun da göz önünde bulundurularak,
infaz tarihinden sonra yeni bir suç işleyip işlemediği incelenip, hayatını iyi hâlli olarak sürdürdüğü hususunda kanaate ulaşılması durumunda yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilmesi gerektiği gözetilmeden, infaz tarihinden önce işlenen suçlar ve katılan olduğu dosya incelenerek talebin reddine karar verilmesi,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2022/4571, K. 2025/4850, 21 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama