Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/4779 K.2024/8999

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık tarafından; atılı suçu işlemediği, eksik inceleme ile hüküm kurulduğu, verilen hükmün usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek hüküm temyiz edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Antalya Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, şikayetçiler ..., ..., ... ile katılanlar ... ve ...'ın müşterek maliki olduğu "... Bar" isimli iş yerini kiralayan tanıklar ... ve ...'un kira bedeli olarak verdiği bir adet 30.000 TL bedelli ve 4 adet 12.500 TL bedelli senetleri teslim aldığı, senetleri kefil olarak tanık ...'a imzalatıp mağdurlara iade edeceğini söylediği, vadesi gelen 12.500 TL bedelli senetlerden birisini tanık ...'dan tahsil etmesine rağmen müvekkilleri olan katılanlar ve mağdurlara tahsil ettiği bu parayı vermediği ve vadesi henüz gelmeyen diğer 4 adet senedi de katılanlar ile mağdurlara iade etmediği, iddiasıyla sanık hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Sanık atılı suçu işlemediğine ilişkin savunmada bulunmuştur.

3. Bozma üzerine Mahkemece yapılan yargılama ile sanığın üzerine atılı suçu işlediği gerekçesiyle temyize konu hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir, ancak;

5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca, "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanacağı dikkate alınarak; mağdurların suç konusu iş yerine iştirak halinde malik oldukları, suç konusu yerin miras şirketi niteliğinde olduğu, tek bir bononun bedelini tahsil ederek uhtesinde tutması nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin şartlarının oluşmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,