Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/4904 K.2024/808

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün; uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerekliliği nedeniyle, bozulmasına karar verilmiştir. 3. Ankara

41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2021 tarihli ve 2018/701 Esas, 2021/1050 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci , 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'ın 11.02.2012 tarihinde katılan ...'ın kuyumcu dükkanını telefonla arayarak kendisini Prof.

Dr. ... olarak tanıttığı, muayenehanesine 10 adet Ata Lirası istediği, katılan Ata Liraları yanında çalışan ... aracılığıyla belirtilen adrese gönderdiği, ...'nun binaya girmesi üzerine üst katta bulunan muayenehanesinden inen doktor izlenimi veren sanığın ''sen kuyumcudan mı geldin, altınları bana ver, parayı sekreterden alacaksın'' dediği, ...'nun altınları sanığa teslim ettiği, üst katta bulunan muayenehanenin kapalı olması üzerine katılanın şikâyeti ile başlatılan soruşturmada sanığın dolandırıcılık suçundan cezalandırılması talep edilmiştir.

2. Ankara Emniyet Foto- Film Şube Müdürlüğünün 22.03.2012 tarihli inceleme raporuna göre, tetkik konusu güvenlik kamera kayıtlarından şüpheli şahsa ait 8 adet fotoğraf çıktısı elde edilmiştir. 3.18.09.2012 tarihli fotoğraf teşhis tutanağında; ..., teşhise elverişli fotoğraflardan ...'ı teşhis ederek, kendisinden altınları alıp parayı sekreterden alacaksın diyen kişinin bu şahıs olduğunu söylediği belirtilmiştir.

4. Katılan sanığın kendisini dolandıran kişi olduğunun fotoğraflardan tespit edildiğini, davaya katılmak istediğini beyan etmiştir. 5. Sanık kovuşturma aşamasında 23.10.2014 tarihinde verdiği savunmasında, Prof. Dr. ...'in tabelasını tesadüfen gördüğünü, kuyumcuyu arayıp kendisini doktor olarak tanıtıp, ...in bürosuna 10 adet altın göndermesini istediğini, iş yeri önünde sanığın çalışanına parayı sekreterin vereceğini söyleyip altınları aldığını kabul etmiştir.

6. Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak katılanın kabul etmemesi, sanığa ulaşılamaması nedeniyle uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.

7. Mahkemece, iddia, sanığın bozma öncesi ve bozma sonrası savunmaları, katılanın beyanı, teşhis tutanağı, uzlaşma raporu ve tüm dosya kapsamıyla sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, bozma öncesinde kurulan hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği ve sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeksizin, bozma öncesi hükümde uygulanmadığı halde bozma sonrası kurulan hükümde tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasına aykırı davranılarak sanığın kazanılmış hakkının ihlal edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR