Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/4984 K.2023/4216

İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.12.2011 tarihli ve 2004/224 Esas, 2011/378 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (765 sayılı Kanun) 342 nci maddesinin birinci fıkrası, 81 inci ve 59 uncu maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, temyiz edilmeksizin 12.02.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 06.05.2022 tarihli ve 2022/5822 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.06.2022 tarihli ve KYB-2022/69775 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.06.2022 tarihli ve KYB-2022/69775 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre; sanığın dosyada bulunan diğer sanık ...'e sahte çek verirken yakalandığı olayla ilgili olarak yapılan soruşturma sonucu açılan kamu davasında İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/12/2011 tarihli kararı ile sanık ... Kılıçın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 342/1, 81 ve 59/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar vermiş ise de;

Sanığın üzerine atılı suçun 01/06/2005 tarihinden önce 24/05/2005 tarihinde işlendiği nazara alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinde tekerrür nedeniyle cezanın artırılmasının öngörülmeyerek tekerrürün bir infaz kurumu olarak düzenlenmiş olması,

5237 sayılı Kanun ile uygulama yapıldığında 01/06/2005 tarihinden önce işlenen suçlara anılan Kanun'un 58. maddesinin uygulanmaması hususu ile resmi belgede sahtecilik suçundan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 204 ve 62/1. maddeleri uyarıca alt sınırdan verilecek cezanın 1 yıl 6 ay hapis cezası, 765 sayı Kanun'un 342/1, 59/2 ve 81/1-3. maddeleri uyarınca alt sınırdan verilmiş olan cezanın ise 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası olduğu hususu birlikte değerlendirildiğinde 5237 sayılı Kanun'un açıkça sanık lehine olduğu gözetilmeden,

sanık hakkında 765 sayılı Kanun'un 342/1 ve 81. maddeleri uyarınca hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Sanık hakkında 765 sayılı Kanun uyarınca hüküm kurulması halinde tekerrür hükümleri uygulanacağından aynı Kanun'un 81 inci maddesi uyarınca cezanın artırılmasının gerekeceği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 58 inci maddesinde ise tekerrür nedeniyle cezanın artırılması öngörülmemiş olup, tekerrür bir infaz kurumu olarak düzenlendiğinden ve aynı Kanun'un 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca lehe olan infaz rejimi uygulanacağından, 5237 sayılı Kanun gereği uygulama yapıldığında, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlara tekerrüre ilişkin 58 inci maddenin uygulanamaması nedeniyle,

5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca kurulacak hükmün, 765 sayılı Kanun'un 342 nci maddesinin birinci fıkrası, 81 inci ve 59 uncu maddeleri uyarınca kurulacak hükme göre sanık lehine olduğu anlaşılmıştır.

3. Sanığın lehine olan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca hüküm kurulması yerine, aleyhe olan 765 sayılı Kanun'un 342 nci maddesinin birinci fıkrası, 81 inci ve 59 uncu maddeleri uyarınca hüküm kurulması Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Sanık ...'ın resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyetine ilişkin İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.12.2011 tarihli ve 2004/224 Esas, 2011/378 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; "hüküm fıkrasında yer alan 765 sayılı Kanun'un uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak, yerine; sanık ...'ın eylemine uyan resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince takdiren 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca sanığın cezasından 1/6 indirim yapılarak, neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin tatbikine, ibarelerinin yazılmasına; hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,