Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/5382 K.2024/9233

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2021 tarihli ve 2020/332 Esas, 2021/7 Karar sayılı karan ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onuncu ve 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca sanığın denetim süresini iyi halli geçirmesi, bu süre içinde yeni bir suç işlememesi nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; karann usul ve yasaya aykın olduğuna, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karann kesinleşme tarihi olan 14.05.2015 tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresinin geçmiş olması ve adli sicil kaydının ve UYAP kayıtlarının incelenmesiyle sanığın denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemediğinin anlaşılması neticesinde davanın 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onuncu ve 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca sanığın denetim süresini iyi halli geçirmesi, bu süre içinde yeni bir suç işlememesi nedeniyle düşmesine karar vermesi gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun biçimde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2021 tarihli ve 2020/332 Esas, 2021/7 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alman sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,