Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/5498 K.2023/5280

Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2022 tarihli ve 2019/1065 Esas, 2022/144 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 16.09.2019 tarihli ve 2017/11092 Esas, 2019/6272 Karar sayılı bozma kararı üzerine; Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2022 tarihli ve 2019/1065 Esas, 2022/144 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat ve Kabahatler Kanunu uyarınca 50 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2022 tarihli ve 2019/1065 Esas, 2022/144 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, "süre yönünden reddine" karar verilmiştir..

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 19.01.2022 tarihinde tefhim olunan karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 09.03.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 ... maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 ... maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.

“Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna ... yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2022 tarihli ve 2019/1065 Esas, 2022/144 Karar sayılı ek kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,