Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/5920 K.2023/8984

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep

10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2013 tarihli ve 2012/194 Esas, 2013/586 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, ayrıca sanık ... hakkında cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infaz edilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2013 tarihli ve 2012/194 Esas, 2013/586 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ..., sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

15. Ceza Dairesinin 08.06.2017 tarihli ve 2017/1303 Esas, 2017/14079 Karar sayılı ilamıyla "...sanıkların eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillleri takdir ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinden..." bozulmasına karar verilmiştir. 3. Gaziantep

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2021 tarihli ve 2019/188 Esas, 2021/133 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 ve 53 üncü maddeleri ve 1412 sayılı Kanun'un 326 nci maddesinin (son) bendi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, ayrıca sanık ... hakkında cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infaz edilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafinin temyiz isteği; sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık ...'ün temyiz isteği, atılı suçu işlemediğine ilişkindir. Sanık ..., temyiz hakkını kullanmak istediğine dair bir dilekçe vermiş, gerekçe belirtmemiştir. Sanık ... müdafii de süre tutum dilekçesi vermiş, gerekçeli temyiz dilekçesi vermemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ...'ın olay tarihinde bilmediği bir telefon tarafından arandığı ve kendisini komise...olarak tanıtan bu kişinin katılana " telefonunuzdan dört buçuk dakika görüşme yapılmış, savcı beyin hesabından 4.500,00 TL" çekilmiş dediği, katılanın da bu duruma inanarak ve tedirgin olarak kendisine verilen hesap numarasına 20.000,00 TL gönderdiği, gönderilen paranın sanık ... tarafından bankadan çekildiği, sanık ...'ün kardeşi olan diğer sanık ...'ün olaydan bir gün önce sanık ...'ün yanına geldiği, birlikte yaşadığı sanık ...'in borçlarının olduğu,

alacağının gönderilebileceği bir hesap numarasına ihtiyaç duyduklarını belirterek kendisinden hesap numarasını kullanıp kullanmayacağını sorduğu, kabul etmesi üzerine ertesi gün sanıklar ... ve ... ile birlikte bankaya gittiklerini ve burada paranın çekildiği olayla ilgili olarak sanıkların aşamalardaki çelişkili beyanları, uzlaştırmanın sağlanamamış olması ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak sanıkların eylem ve fikir birliği içerisinde hareket ederek atılı suçu işlediklerinin sabit olduğu kabulü ile haklarında temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Hapis cezasının yanında adli para cezasına hükmedilen suçlarda verilen cezaların bölünemeyeceği gözetilmeksizin sanıklar hakkında kazanılmış hakların saklı tutulması ilkesi uyarınca bozmadan sonraki hükümdeki hapis cezasına ve bozmadan önceki hükümdeki adli para cezasına sonuç ceza olarak hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... ve sanık ...'ün yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR