Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/6133 K.2024/3971

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Rize 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2014 tarihli ve 2012/283 Esas, 2014/572 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

15. Ceza Dairesinin 10.06.2021 tarihli ve 2021/5700 Esas, 2021/7016 Karar sayılı kararı ile sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ncü ve 254 ncü madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Rize 2 Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2021/467 Esas, 2022/201 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası,62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, olayın hukuki ihtilaf niteliğinde olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'nın beraat eden sanık ...na borcu olduğu, sanık ...'nın borcunu ödeyemediği, bunun üzerine sanık ...nun sanık ...'ya para yerine ticari değeri olan mal getirmesi halinde borcunu kapatabileceği teklifinde bulunduğu, sanık ...'nın sanık ...na borcunu ödemek için, katılan ...'in sahibi ve makine mühendisi olarak çalıştığı Dört İklim Doğalgaz Limited Şirketine müşteri olarak geldiği, elindeki fiyat listesini katılan ...'e göstererek fiyat teklifi aldığı, sanığın katılan ...'i kombileri takacağını iddia ettiği...sayılı binaya götürerek keşif yaptığı, sanık ...'nın katılan ...'e kamu görevlisi olduğunu söylediği,

... isimli kişiye ait binaya götürerek güvenini kazandığı ve kombi ile radyatör takılacak inşaat halindeki binayı gezdirerek, 22.03.2012 tarihinde senet karşılığı 27.000,00 TL'ye kombi ve radyatör satın aldığı, katılanın tanık ... ile birlikte kombi ve radyatörleri bahse konu inşaata götürdüğü, tanık Mücahit'in beyanına göre, inşaatın kapalı olması nedeniyle, sanığın yönlendirmesiyle eşyaları inşaatın önüne bıraktıkları, ertesi gün eşyaları inşaata takmak istedikleri fakat sanığın katılanı hastayım diyerek oyaladığı, bu sırada sanığın eşyaları diğer sanık ...na götürüp borcuna karşılık verdiği,

bu şekilde sanık ...'nın dolandırıcılık suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasının yargılaması neticesinde, sanığın tevil yollu ikrarı, katılanın beyanı, tanıklar ... ile ...'nun beyanları, uzlaşmanın sağlanamadığına dair uzlaştırıcı raporu ve tüm dosya kapsamından edinilen kanaat ile sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmi ikinci fıkrası ve bu maddeye göre çıkarılan Ceza Muhakemelerinde Uzlaştırma Yönetmelik'nin 38 inci maddesine göre “Uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri yargılama giderlerinden sayılır, ilgili ödenekten karşılanır. Uzlaşmanın gerçekleşmesi durumunda, bu ücret ve giderler Devlet Hazinesi üzerinde bırakılır.

Uzlaşmanın gerçekleşmemesi hâlinde uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri hakkında Kanunun yargılama giderlerine ilişkin hükümleri uygulanır.” şeklindeki düzenleme uyarınca, 18.11.2014 tarihli hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği ve sanık lehine bozulması nedeniyle, lehe bozma sonrası uzlaştırma gideri dışında diğer yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi, dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle Rize 2 Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2021/467 Esas, 2022/201 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin paragrafın çıkartılarak yerine "Bozma öncesi yapılan 4 davetiye gideri 32,00 TL ile 170.00 TL uzlaştırmacı ücreti olmak üzere toplam 202,00 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline,