Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/6158 K.2024/7395

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 11. Sulh Ceza Mahkemesinin, 03.03.2014 tarihli ve 2013/477 Esas ve 2014/201 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52, 50 nci maddeleri uyarınca 3.000,00 TL ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Kararın, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 12.06.2017 tarihli ve 2017/15614 Esas, 2017/14532 Karar sayılı ilâmıyla; "Sanığa yüklenen güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.06.2019 tarihli ve 2017/364 Esas, 2019/739 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Kararın, Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 15.02.2021 tarihli ve 2020/5305 Esas, 2021/1375 Karar sayılı ilâmıyla; "TCK'nın 7. ve CMK’nın 251. maddeleri uyarınca dosyanın “Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2021 tarihli ve 2021/335 Esas, 2021/1482 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52, 50 nci maddeleri uyarınca 3.000,00 TL ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın aracını 25.09.2012 tarihinde sanığa bir aylığına kiraladığı, 25.10.2012 tarihinde kiralama süresi dolmasına rağmen aracın kendisine iade edilmediği, aracın 20.11.2012 tarihinde İzmir ili Gaziemir ilçe emniyet müdürlüğünde teslim aldığı, aracın terk vaziyette ve hasarlı olarak bulunduğunu beyan ettiği, bu şekilde güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı anlaşılmıştır. 2. Mahkemesince sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Suç tarihinin araç kiralama sözleşmesinin sona erdiği ve aracın teslim edilmesi gereken "25.10.2012" tarihi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 Esas, 2007/152 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi,

dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği cihetle, sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan belirlendiği ancak yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle adli para cezası belirlenirken tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle tespit edilerek fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından düzelterek onama nedeni dışında sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2021 tarihli ve 2021/335 Esas, 2021/1482 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca, oy birliğiyle BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (1,3,4,5) numaralı paragraflarında bulunan "30 gün" ibaresinin "5 gün", "25 gün" ibaresinin "4 gün", "500,00 TL" ibaresinin "80,00 TL", "500,00 TL" ibaresinin "80,00 TL" olarak değiştirilmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,