Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/6442 K.2023/7880

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2018 tarihli ve 2017/671 Esas, 2018/360 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında ayrı ayrı dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 inci maddesinin ikinci fıkrası, 51 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2'şer yıl ve 400,00'er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyizi, az ceza verildiğine, cezaların ertelenmemesi gerektiğine, ilişkindir. 2. Sanık ...'in temyizi, bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Fikir ve eylem birliği içerisinde hareket eden sanıkların, katılanın devretmek için ilan verdiği ... isimli iş yerini devralmak amacıyla katılan ile görüştükleri, iş yerinin devri konusunda 45.000,00 TL ye anlaştıkları, bunun 800,00 TL sini kapora olarak verip kalanı için de senet verdikleri, katılanı ikna etmek amacıyla gerçekte kendilerine ait olmayan bir iş yerine götürerek kendilerinin gibi göstererek güven sağladıkları, daha sonra da tadilat yaptıracaklarından bahisle iş yerinin anahtarını katılandan aldıkları ve iş yerinde bulunan buzdolabı, fırın, mobilya gibi eşyaları bir kamyona yükleyip götürdükleri,

daha sonra da ortadan kayboldukları, vermiş oldukları senetleri de ödemedikleri, senetlerdeki adreslerin de yanlış olduğunun ortaya çıktığı, sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı; katılan ve tanıkların aşamalarda değişmeyen beyanları uyarınca eylemin sabit olduğu kabul edilerek sanıkların dolandırıcılık suçundan cezalandırılmasına dair temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükümlerinin kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ve sanık ...'in yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir, ancak.

5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmi ikinci fıkrası ve bu maddeye göre çıkarılan Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 38 inci maddesindeki “Uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri yargılama giderlerinden sayılır, ilgili ödenekten karşılanır. Uzlaşmanın gerçekleşmesi durumunda, bu ücret ve giderler Devlet Hazinesi üzerinde bırakılır.

Uzlaşmanın gerçekleşmemesi hâlinde uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri hakkında Kanunun yargılama giderlerine ilişkin hükümleri uygulanır." hükmü uyarınca,13.12.2012 tarihli hükümlerin sanıklar tarafından temyiz edilmesi ve sanıklar lehine bozulması nedeniyle, lehe bozma sonrası uzlaştırma gideri dışındaki diğer yargılama giderlerinin sanıklara yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, anılan hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2018 tarihli ve 2017/671 Esas, 2018/360 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık ...'in temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "Bozma kararı öncesi yapılan 3 çağrı müzekkeresi 21 TL,