Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/6785 K.2024/13183

Yapılan ön inceleme neticesinde; hükümlü hakkında bozma üzerine kurulan kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, hükümlünün yüzüne karşı verilen kararın yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı CMK'nun 263. maddesine göre, hükümlünün bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmediği anlaşıldığından temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

1.Hükmün gerekçesinde 5237 sayılı TCK'nun sanığın lehine olduğu belirtildiği halde uyarlama yargılaması yapılmasına yer olmadığına karar verilerek hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye düşülmesi, 2.5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tespiti gerektiği gözetilmeden anılan yasalardaki cezaların alt ve üst sınırların karşılaştırılması ile yetinilerek uygulamalı