Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/6808 K.2023/2981

Sanıklar hakkında bozma üzerine güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin mahkemece yasa yolu bildirimindeki yanıltma nedeniyle süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çeşme Sulh Ceza Mahkemesinin, 18.07.2013 tarihli ve 2013/43 Esas, 2013/680 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca 6.000,00 TL ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

2. Çeşme Sulh Ceza Mahkemesinin, 18.07.2013 tarihli ve 2013/43 Esas, 2013/680 Karar sayılı kararının, sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 16.01.2017 tarihli ve 2014/13575 Esas, 2017/296 Karar sayılı ilâmıyla;

" Sanığa yüklenen güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Çeşme 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2021 tarihli ve 2019/186 Esas., 2021/387 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında takdiren basit yargılama usulünün uygulanmamasına karar verilerek güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca 6.000,00 TL ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

4. Tebliğnamede, hükümlerin basit yargılama usulünün değerlendirilmemesi nedeniyle bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafilerinin temyizi; sanıkların atılı suçu işlemediklerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. ...'nın Çeşme ilçesi ... mevkii olarak bilinen yerde ... (...) isimli eğlence merkezini 2005 yılından itibaren işletmeye başladığı ancak sonrasında işletmeyi bıraktığı ve bu iş yeri ile ilgili bazı işlemler için uzun zamandır tanıdığı sanık ...'a kapı anahtarlarını verdiği, sanık ...'nın diğer sanık ... ile birlikte şikayetçinin bilgi ve rızası dışında iş yerindeki muhtelif malzemeleri aldıkları ve şikayetçinin durumu öğrenmesi üzerine şikayeti üzerine yapılan araştırmada eşyaların bir kısmının bulunduğu, sanıkların bu şekilde atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinden bahisle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık ..., şikayetçi ile öncesinde ortak işler yaptığını, çok sayıda taşınmazını kendisine emaneten devrettiğini, söz konusu iş yerinin anahtarını kendisine verdiğini ancak kapısının açık olması nedeniyle kendisine bildirmesine rağmen şikayetçinin ilgilenmediğini, atılı suçu işlemediğini savunduğu anlaşılmıştır.

3. Sanık ..., ... ile birlikte çalıştığını, iş yerinin maliki olan şahsın satmak istemesi nedeniyle buldukları müşterinin temizleme talebi nedeniyle hurdacı ... ile temasa kendisinin geçtiğini, herhangi bir eşyayı almadığını atılı suçlamayı kabul etmediğini savunduğu anlaşılmıştır.

4. Tanık A.B.'nin, ...'in kendisi ile irtibata geçtiğini bardaki eşyalar için önden 4.000,00 TL parayı ...'e verdiğini belirtmiş olduğu belirlenmiştir.

5. Mahkemece sanıkların savunmasına itibar edilmeyerek anahtarı bırakılan iş yerinden şikayetçinin bilgi ve rızası dışında muhtelif eşyaları almak suretiyle atılı suçu işledikleri, usulüne uygun gerçekleştirilen uzlaştırma kurumuna rağmen uzlaştırmanın katılan ... yönünden sağlanamadığı ve takdiren basit yargılama usulünün uygulanmamasına karar verilerek sanıklar hakkında güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A.Tebliğname Yönünden Yapılan İncelemede

Mahkemesince 06.07.2021 tarihli duruşmada takdiren basit yargılama usulünün uygulanmamasına karar verilerek güveni kötüye kullanma suçundan sanıklar hakkında hüküm kurulmuş olması nedeniyle bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

B.Sanıklar Müdafilerinin Temyizleri Yönünden Yapılan İncelemede

1. Çeşme 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2021 tarihli ve 2019/186 Esas, 2021/387 Karar sayılı kararında, şikayetçi ve tanıkların beyanları, sanıkların savunmaları, uzlaşmanın sağlanamadığına dair rapor ile dosya kapsamından sanıklara atılı suçun sübut bulduğu anlaşılmakla, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çeşme 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2021 tarihli ve 2019/186 Esas, 2021/387 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,