Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/7448 K.2022/20833

A-Sanık müdafisinin “Görevi kötüye kullanma” suçundan verilen hükme yönelik temyizinin incelenmesinde;

30.11.2021 tarih ve 31675 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7343 sayılı Kanun'un 15.maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanununa eklenen Geçici 24.madde gereğince “59 uncu maddenin beşinci fıkrası, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yayımlandığı tarihten itibaren on beş gün içinde talep etmek koşuluyla avukatların,

avukatlık veya Türkiye Barolar Birliği ya da baroların organlarındaki görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle bölge adliye mahkemesi ceza dairelerince 15/7/2020 tarihinden önce verilmiş kesin nitelikteki kararları hakkında da uygulanır.” şeklindeki düzenleme karşısında avukat olan sanığın müdafisi tarafından verilen 03.12.2021 tarihli dilekçesi ile sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 15.02.2017 tarihli 2017/267 Esas 2017/314 Karar sayılı esastan ret kararına yönelikde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla,

bu karara ilişkin evrakının dosya arasında bulunmaması nedeniyle temyiz işlemlerinin yapılması için dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

B-Sanık müdafisinin “Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma” suçundan verilen hükme yönelik temyizinin incelenmesinde;

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesinde ''Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebilir.'' hükmüne yer verildiği, dolayısıyla sanık hakkında Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 15.02.2017 tarihli 2017/267 Esas ve 2017/314 Karar sayılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçuna ilişkin bozma kararlarının CMK'nin 284/1 ve 286/1 maddeleri uyarınca kesin nitelikte olup,